Η Λεώνα Λάϊος καταθέτει την προσωπική της εμπειρία από τη ζωγραφική στο πρώτο της άρθρο για το Ράδιο Ικαρία 87,6
Στο πλαίσιο της σταθερής μας επιδίωξης να φιλοξενούμε θέματα που ψηλαφούν διακριτικά τη σχέση μας με τη δημιουργική έκφραση, που γεννούν αφορμές αναστοχασμού και αναζητούν μια καλύτερη ποιότητα ζωής, εγκαινιάζουμε μια νέα συνεργασία με τη συγγραφέα Λεώνα Λάϊος —με ρίζες από την Ικαρία από την πλευρά της μητέρας της— παρουσιάζοντας το άρθρο της με τίτλο: «Υπάρχει χώρος για περισσότερη χαρά στη ζωή σου;»
Η συγγραφέας, σύμβουλος αυτογνωσίας, συντονίστρια συστημικών αναπαραστάσεων και ιδρύτρια του The House of Gratitude μοιράζεται τις σκέψεις της με αφορμή την προσωπική της ενασχόληση με τη ζωγραφική, θέτοντας το ερώτημα για τη θέση της δημιουργικότητας στην καθημερινή μας ζωή.
Ακολουθεί άρθρο της Λεώνα Λάϊος:
ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΑΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που δημιούργησες κάτι και απορροφήθηκες τόσο, που για λίγο ξέχασες το ρολόι, τις υποχρεώσεις και όσα σε απασχολούσαν; Ίσως μαγειρεύοντας, φροντίζοντας έναν κήπο, γράφοντας ή παίζοντας μουσική. Η δημιουργικότητα έχει πολλούς τρόπους να μας συναντήσει και να μας θυμίσει πόση χαρά και ηρεμία μπορούν να χωρέσουν στην καθημερινότητά μας.
Στη δική μου ζωή έχει πάρει διαφορετικές μορφές, από τη μαγειρική και το food styling μέχρι τη συγγραφή βιβλίων και τη δημιουργία διαλογισμών. Τους τελευταίους μήνες άνοιξε μια ακόμη μαγική πόρτα: η ζωγραφική. Μέσα από αυτήν ανακαλύπτω δώρα που θέλω να μοιραστώ, γιατί δεν χρειάζεται να ξέρουμε να ζωγραφίζουμε για να αρχίσουμε να τα ανακαλύπτουμε.
Πηγή χαράς
Μπροστά σε έναν καμβά υπάρχουν άπειρες δυνατότητες. Χρώματα και αποχρώσεις, σχήματα, διαστάσεις, φως και σκοτάδι. Μια κίνηση του χεριού αφήνει ένα ίχνος. Ένα χρώμα συναντά ένα άλλο και γεννιέται κάτι που πριν δεν υπήρχε. Υπάρχει μια ιδιαίτερη χαρά σε αυτή την ανακάλυψη.
Δεν έχω κάνει μαθήματα ζωγραφικής και συχνά δεν γνωρίζω πώς να αποδώσω αυτό που φαντάζομαι. Μαθαίνω δοκιμάζοντας. Κάποιες φορές με ενθουσιάζει ένας συνδυασμός χρωμάτων, άλλες μια μορφή που εμφανίζεται απρόσμενα. Και τότε θέλω να μοιραστώ αυτό που έφτιαξα, μαζί με τη χαρά και την έκπληξή μου.
Μερικές στιγμές αυτή η εμπειρία γίνεται μια βαθύτερη, ήσυχη πληρότητα. Η λέξη που της ταιριάζει για μένα είναι «ευδαιμονία». Απολαμβάνω τόσο τη δημιουργία, ώστε το αποτέλεσμα μπορεί για λίγο να περιμένει. Η ίδια η διαδικασία με γεμίζει.
Πεδίο παρουσίας
Καθώς ζωγραφίζουμε, η προσοχή μας μπορεί να συγκεντρωθεί σε αυτό που συμβαίνει μπροστά μας: στην υφή του χρώματος, στην πίεση του πινέλου, στην κίνηση της σπάτουλας, σε μια γραμμή που αλλάζει ολόκληρη την εικόνα.
Υπάρχουν στιγμές που η φλυαρία του νου ησυχάζει. Οι σκέψεις για το χθες και το αύριο υποχωρούν και η εμπειρία αποκτά μια διαλογιστική ποιότητα. Είμαστε εδώ, σε επαφή με αυτό που κάνουμε. Μέσα σε μια μέρα γεμάτη απαιτήσεις, αυτή η αφοσίωση μπορεί να γίνει πολύτιμη ανάπαυλα.
Παράλληλα, η ζωγραφική μάς προσκαλεί να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά. Να προσέξουμε πόσες αποχρώσεις έχει μια σκιά, πώς αλλάζει ένα χρώμα δίπλα σε κάποιο άλλο, πόσο φως κρύβεται σε κάτι που προσπερνούσαμε. Η περιέργεια ξυπνά και μαζί της η δυνατότητα να βλέπουμε τα γνώριμα με καινούρια μάτια.
Πύλη αυτογνωσίας
Μπροστά στον καμβά συναντάμε και τον εαυτό μας. Τι νιώθουμε πριν κάνουμε την πρώτη κίνηση; Ενθουσιασμό, φόβο, ανασφάλεια; Μήπως ακούμε ήδη μέσα μας το «δεν μπορώ», πριν καν δοκιμάσουμε;
Και όταν έχουμε δημιουργήσει κάτι που μας αρέσει, τολμάμε να προσθέσουμε μια πινελιά ή μας σταματά η σκέψη «θα το χαλάσω»; Αν ο πίνακας πάρει διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που σχεδιάσαμε, πώς ανταποκρινόμαστε; Θυμώνουμε, απογοητευόμαστε ή αναρωτιόμαστε τι μπορούμε να δημιουργήσουμε με αυτό που προέκυψε;
Αξίζει να ακούσουμε και τον τρόπο που μιλάμε στον εαυτό μας. Μια δυσκολία γίνεται αφορμή να μάθουμε ή απόδειξη ότι «δεν τα καταφέρνουμε»; Επιτρέπουμε στον εαυτό μας να είναι αρχάριος; Μπορούμε να χαρούμε κάτι που φτιάξαμε, ακόμη κι αν έχει ατέλειες;
Αυτές οι παρατηρήσεις μπορούν να ανοίξουν μια ενδιαφέρουσα διερεύνηση: αναγνωρίζουμε παρόμοιες αντιδράσεις και στη ζωή μας; Περιμένουμε τη βεβαιότητα για να ξεκινήσουμε; Δυσκολευόμαστε να αλλάξουμε πορεία; Πόσο επηρεάζει την ευχαρίστησή μας η πιθανή κρίση των άλλων;
Ένας δισταγμός στη ζωγραφική μπορεί απλώς να οφείλεται στην απειρία μας. Η αξία βρίσκεται στην περιέργεια με την οποία παρατηρούμε όσα αναδύονται, αφήνοντας τις συνδέσεις να φανούν, εφόσον υπάρχουν.
Κάπου εκεί έχουμε και την ευκαιρία να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό. Να κάνουμε μια μικρή κίνηση παρότι φοβόμαστε. Να ζητήσουμε βοήθεια. Να αφήσουμε το έργο να ξεκουραστεί και να επιστρέψουμε αργότερα. Να δούμε αν αυτό που ονομάσαμε «λάθος» μπορεί να γίνει η αρχή μιας νέας ιδέας.
Όπως και στη ζωή, μπορούμε να έχουμε μια πρόθεση χωρίς να γνωρίζουμε κάθε επόμενο βήμα. Δημιουργούμε, παρατηρούμε, μαθαίνουμε και επιλέγουμε ξανά.
Ένα χαρτί, λίγα χρώματα και λίγος χρόνος αρκούν για μια πρώτη συνάντηση. Παρατήρησε τι σε ευχαριστεί, τι σε δυσκολεύει, τι σου γεννά περιέργεια. Ίσως, ανάμεσα στα χρώματα και στις πρώτες αδέξιες γραμμές, ανακαλύψεις και τη χαρά μιας πιο ελεύθερης σχέσης με τον εαυτό σου.
Ίσως η ζωγραφική να μην είναι ο δικός σου τρόπος έκφρασης. Ανακάλυψε ποια μορφή δημιουργικότητας μπορεί να γίνει για σένα πηγή χαράς, πεδίο παρουσίας και πύλη αυτογνωσίας. Δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία να δοκιμάσει κάτι καινούριο. Η ζωή γίνεται πιο πλούσια όταν τη γεμίζουμε με νέες εμπειρίες.
Οκτώβριος 2026
Λεώνα Λάιος, Σύμβουλος Αυτογνωσίας, Συγγραφέας, Συντονίστρια συστημικών Αναπαραστάσεων
Σημείωση συγγραφέα: Πρώτη Δημοσίευση από το ‘’Ράδιο Ικαρία 87,6’’
