Οι «σκοτεινές γεωμετρίες» από την επιδρομή του 2008 ζωντανεύουν στην Ικαρία από τις 24 έως τις 30 Ιουλίου με εγκαίνια αυτή την Παρασκευή στις 8 το βράδυ
Η φωτογράφος Στεφανία Μιζάρα παρουσιάζει την ατομική της έκθεση με τίτλο «Οι σκοτεινές γεωμετρίες της βομβαρδισμένης Γάζας» στο Παλαιό Δημαρχείο Αγίου Κηρύκου. Η έκθεση, σε επιμέλεια της Μαρίνας Λαγού, θα διαρκέσει από τις 24 έως τις 30 Ιουλίου 2026 και οι ώρες λειτουργίας είναι από τις 7 το απόγευμα έως τις 10 το βράδυ.
Το έργο της δημιουργού αναφέρεται στην ισραηλινή επιδρομή του 2008 στη Γάζα, η οποία έφερε την κωδική ονομασία «Cast Lead». Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, η επιχείρηση αυτή διήρκεσε είκοσι δύο ημέρες και είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια χιλίων τετρακοσίων δεκαεπτά ανθρώπων, στην πλειονότητά τους αμάχων, καθώς και εκτεταμένες καταστροφές σε υποδομές.
Η κυρία Μιζάρα εισήλθε στη Γάζα μαζί με ομάδα γιατρών δύο εβδομάδες μετά την έναρξη των επιθέσεων, βιώνοντας για πρώτη φορά την πραγματικότητα μιας εμπόλεμης ζώνης. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν το σκοτάδι που προκάλεσε η σκόνη και ο καπνός πάνω από τα συντρίμμια, αλλά και τον αγώνα του ιατρικού προσωπικού στα αυτοσχέδια καταφύγια. Η ίδια δήλωσε ότι το αίσθημα της ανθρώπινης απώλειας είναι ανυπόφορο, ενώ οι εικόνες της αναδεικνύουν το φως που επιστρέφει μέσα από τα παράθυρα των βομβαρδισμένων κτηρίων, φωτίζοντας ό,τι παραμένει όρθιο.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 24 Ιουλίου στις οκτώ το βράδυ.
Ακολουθεί σχετικό με το θέμα Δελτίο Τύπου
Έκθεση Φωτογραφίας
Παλαιό Δημαρχείο Αγίου Κηρύκου
24-30 Ιουλίου 2026
19.00-22.00
Εγκαίνια Παρασκευή 24 Ιουλίου 20.00
Οι σκοτεινές γεωμετρίες της βομβαρδισμένης Γάζας
Της Στεφανίας Μιζάρα
Την έκτη ημέρα του Χανουκά, στις 27 Δεκεμβρίου του 2008, το Ισραήλ ξεκινά αεροπορική και στη συνέχεια χερσαία επίθεση στη Γάζα με την κωδική ονομασία “Cast Lead” όρος που παραπέμπει στο βαρύ, χυτό μολύβι από το οποίο φτιάχνουν το ντρέιντελ, την παιδική σβούρα του Χανουκά. Αυτή η ισραηλινή επιδρομή των 22 ημερών είχε απώλειες 1.417 ανθρώπων, στην πλειονότητά τους άμαχοι, ενώ και οι καταστροφές σε υλικές υποδομές ήταν τεράστιες.
Η φράση “βαρύ μολύβι”, παρμένη από παιδικό ποίημα, επιλέχθηκε για να βαφτίσει ως πολιτισμική αναφορά το βάρος και την ένταση της επιδρομής και ταυτόχρονα έγινε απόδειξη της ανελέητης ειρωνείας του Ισραήλ.
Δύο εβδομάδες μετά, η Στεφανία Μιζάρα εισέρχεται στη Γάζα μαζί με ομάδα γιατρών, για πρώτη φορά σε ενεργή εμπόλεμη ζώνη.
«Ήταν η πρώτη φορά που έμπαινα σε μια ενεργή εμπόλεμη ζώνη και ένιωθα νευρικότητα και φόβο. Το αίσθημα της ανθρώπινης απώλειας είναι ανυπόφορο. Όταν τελειώνει η ένταση, το μυαλό αρχίζει να επεξεργάζεται αυτά που έχουν δει τα μάτια».
Στη Γάζα των εικόνων της ο ήλιος είναι σκοτεινός, αυστηρά κρυμμένος πίσω από τη σκόνη και τον καπνό, μακρινός και απρόσιτος φωτίζει ασθενικά τα συντρίμμια στις βομβαρδισμένες γειτονιές.
Το σκοτάδι του ουρανού περνάει αργότερα και στα εσωτερικά των κτηρίων: στους χώρους περίθαλψης και τα αυτοσχέδια καταφύγια, αλλά φωτίζεται στα σημεία όπου οι γιατροί και οι νοσηλευτές παλεύουν να διατηρήσουν τη ζωή σε ακραίες συνθήκες.
Σε κάποιες εικόνες το φως επιστρέφει. Τραβηγμένες από το εσωτερικό βομβαρδισμένων κτηρίων, μέσα από παράθυρα που λειτουργούν ως κάδρα στην εικόνα της πόλης μέσα στα συντρίμμια, ο ουρανός της Παλαιστίνης θα φανεί φωτεινός και ήρεμος, και ο ήλιος, χωρίς σκοτεινό φίλτρο αυτή τη φορά, θα φωτίσει αυτό που παραμένει.
Επιμέλεια Μαρίνα Λαγού
