Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, η πολιτική του κηδεία
Έφυγε από τη ζωή ο Σπύρος Χαλβατζής, σημαντική προσωπικότητα της αριστεράς, πρώην βουλευτής και επί σειρά ετών κορυφαίο στέλεχος του ΚΚΕ.
Η πολιτική του κηδεία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, 5 και μισή το απόγευμα, στον προαύλιο χώρο του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ), στο Πάρκο Ελευθερίας, επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας στην Αθήνα.
Συλλυπητήρια μηνύματα για την απώλεια του πρώην βουλευτή εκφράζουν εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου, καθώς και ιδιώτες, οι οποίοι αποτίουν φόρο τιμής στη μνήμη του.
Όλα τα συλλυπητήρια μηνύματα που θα αποστέλλονται, θα προστίθενται με χρονολογική σειρά στην παρούσα δημοσίευση.
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα του Αντιπροέδρου της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Κώστα Αρβανίτη:
Ο Σπύρος Χαλβατζής υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή του κομμουνιστικού και του εργατικού κινήματος. Ένας άνθρωπος που συνέδεσε τη ζωή του με τους αγώνες για τη δημοκρατία, την ελευθερία, τα δικαιώματα των εργαζομένων και την κοινωνική δικαιοσύνη και τον Σοσιαλισμό.
Από τα νεανικά του χρόνια βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και κοινωνικής δράσης. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διώχθηκε και εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, παραμένοντας αταλάντευτος στις ιδέες και στις αξίες του.
Συνεπής Κομμουνιστής με τη μακρά διαδρομή του στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ, στο Κοινοβούλιο, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στους μαζικούς αγώνες, άφησε το δικό του διακριτό αποτύπωμα στη δημόσια ζωή του τόπου. Υπηρέτησε τις πεποιθήσεις του με συνέπεια, ανιδιοτέλεια και αξιοπρέπεια.
Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε στη γενιά που αντιστάθηκε στη δικτατορία και συνέβαλε καθοριστικά στην κατάκτηση της ελευθερίας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Τον αποχαιρετώ με βαθιά θλίψη θαυμασμό και σεβασμό.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του, στους συντρόφους και τις συντρόφισσές του, καθώς και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα της συντοπίτισσας μας και εκπαιδευτικού, Χαρούλας Κοτσάνη:
μία απώλεια που αφήνει «ίχνη»
Σπύρος Χαλβατζής … η «αναχώρηση» που σκόρπισε θλίψη σε όλους κι όλες που συνταξιδέψαμε μαζί του για να αλλάξουμε, όπως ονειρευτήκαμε τον κόσμο! Γραμματέας μας κάποτε της Κ.Ο.Π. (του ΚΚΕ) που μας καθοδηγούσε στην δεκαετία (νομίζω) του ’80, εκεί τον γνωρίσαμε από κοντά: πάντα αληθινός, σίγουρος και συνεπής, ευγενής προπάντων διαλεκτικός κι ενωτικός! αρετές που σπανίζουν και σπάνιζαν από ανέκαθεν
Ανεξάρτητα από τις πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές ή αποκλίσεις, πέρα από τις κομματικές επιλογές που πήρε ο κάθε Δημοκράτης στην πορεία της ζωής του, ο Σπύρος Χαλβατζής θα μείνει για όλους μας ο συνεπής αγωνιστής, με όλες εκείνες τις αξίες της Ανθρωπιάς ταυτισμένης με την ΑΡΙΣΤΕΡΑ που δοκιμάστηκαν τόσες φορές σε ταραγμένες εποχές και που τις φέρει ο ίδιος ατόφιες κι αναλλοίωτες στα πιστοποιητικά από τις φυλακές και τις εξορίες του.
Για τούτο αξίζει τον σεβασμό όλων μας…
Με την ΙΚΑΡΙΑ και τους Ικαριώτες είχε κερδίσει μία βαθιά φιλία, είχε επισκεφτεί το νησί μας μνημονεύοντας πολλές φορές με ιδιαίτερη συγκίνηση κι αγάπη τον συγκρατούμενο – σύντροφό του στο ίδιο κελί της φυλακής και στην εξορία στη Λέρο κατά τον αντιδικτατορικό αγώνα τον Κώστα Τσούνη από το Φραντάτο της Νικαριάς…
ΕΚΦΡΆΖΩ ΤΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΉ ΜΟΥ ΣΥΛΛΥΠΗΤΉΡΙΑ
ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ…
Χαρούλα Κ. Κοτσάνη
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα της Τοπικής Οργάνωσης του κόμματος Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο:
Σπύρο Χαλβατζή, καλό σου ταξίδι.
Η πολιτική διαδρομή κάποιων αγωνιστών δεν χωρά εύκολα σε τίτλους. Χωρά όμως σε λέξεις όπως: συνέπεια και ανιδιοτέλεια.
Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε μια γενιά που πλήρωσε ακριβά τις δημοκρατικές της πεποιθήσεις.
Συνελήφθη από τη δικτατορία το 1967, όταν ήταν γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη στην Καστοριά, και γνώρισε την εξορία στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό.
Τον Νοέμβριο του 1973, μόλις μία εβδομάδα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οδηγήθηκε ξανά στη Γυάρο.
Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ από το 1978 και Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ από το 1979 έως το 1986, υπηρέτησε για δεκαετίες τις πολιτικές του πεποιθήσεις με συνέπεια. Σε όποιο μετερίζι κι αν βρέθηκε μέχρι και τη βουλή διακρίθηκε για το μοναδικό του ήθος.
Παράλληλα, ως μέλος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, υπηρέτησε και μαζί με μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που αγωνίστηκαν απέναντι στη δικτατορία.
Οι πολιτικές διαδρομές μπορεί να είναι διαφορετικές. Η αναγνώριση όμως του αγώνα για τη Δημοκρατία, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι υπόθεση όλων μας.
Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ αποχαιρετούμε με σεβασμό έναν άνθρωπο που έζησε μια ολόκληρη ζωή μέσα στους αγώνες της εποχής του και δεν έπαψε να υπερασπίζεται όσα πίστευε.
Καλό ταξίδι, Σπύρο.
Η Δημοκρατία δεν ξεχνά εκείνους που πλήρωσαν τίμημα για να υπάρχει.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ “ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – ΠΚ”
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα της συντοπίτισσας μας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανικαριακής Αδελφότητας Αθηνών, Ξένης Κόχυλα:
Για το Σπύρο Χαλβατζή
Έφυγε από τη ζωή ο γραμματέας μας της ΚΝΕ, ο Σπύρος Χαλβατζής. Ο Σπύρος, για όλους τους ΚΝΙΤΕΣ της γενιάς μας, είναι ένας άνθρωπος γεμάτος φως! Η ευαισθησία που δεν ήταν αδυναμία, ήταν η δύναμή του.”ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΣ”. “Μια ζωή δοσμένος στον αγώνα.”
Με ακλόνητη πίστη στα ιδανικά του κομμουνισμού, για τον καλύτερο κόσμο που θάρθει.Γεμάτος ανιδιοτέλεια και ευγένεια, μας έμαθες τι σημαίνει να είσαι σύντροφος στα εύκολα και στα δύσκολα.
Ο ορισμός του κομμουνιστή…
Ο ορισμός του ανθρώπου…
Σε χαιρετάμε με την υπόσχεση ότι η βεβαιότητά σου, ότι ο κόσμος της εκμετάλλευσης δεν είναι αιώνιος, πέρασε σε όλους μας.
Η πίστη σου ότι υπάρχει δρόμος που αξίζει να περπατηθεί μέχρι τέλους. Σου ταιριάζει ο λόγος του Κώστα Κάππου: “Έχουμε μια ιδεολογία με την οποία, ή για την οποία αξίζει να πεθάνουμε”.
Καλό ταξίδι σύντροφε Σπύρο, θα μείνεις παντοτινό σύμβολο του κόμματός μας.
Ο δρόμος που περπάτησες, απείθαρχος στο άδικο, στρατευμένος στο δίκιο, μένει ανοιχτός.
Γιατί…
Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει…
Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα…
Ξένη Κόχυλα
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα του Κομουνιστικού Κόματος Ελλάδος:
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, με βαθιά θλίψη, αποχαιρετά τον σύντροφο Σπύρο Χαλβατζή, έναν κομμουνιστή που για πάνω από 6 δεκαετίες έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην υπόθεση του ΚΚΕ, της εργατικής τάξης, στην πάλη για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Ο σ. Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε εκείνη τη γενιά των κομμουνιστών που η ζωή τους δύσκολα ξεχωρίζει από την ιστορία του ΚΚΕ και του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Μια ζωή δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, με τις δύσκολες και όμορφες στιγμές της ταξικής πάλης.
Γεννήθηκε το 1947 στην Κοζάνη. Μεγάλωσε σε οικογένεια αγωνιστών. Ο πατέρας του, τσαγκάρης, υπήρξε μαχητής του ΕΛΑΣ, γνώρισε τη Μακρόνησο και την εξορία. Η μητέρα του, επίσης μαχήτρια του ΕΛΑΣ και μέλος του ΚΚΕ. Έτσι, από τα παιδικά του χρόνια γνώρισε όχι μόνο τις στερήσεις και τις δυσκολίες μιας λαϊκής οικογένειας, καθώς από 11 χρονών δούλευε ως γουνεργάτης, αλλά και κάτι πολύ μεγαλύτερο, τι σημαίνει να αγωνίζεσαι για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ακόμα κι όταν αυτό απαιτεί βαριές θυσίες. Αυτόν τον δρόμο ακολούθησε και ο ίδιος.
Το 1962 ήρθε σε επαφή στην Καστοριά με στελέχη της ΕΔΑ και μαζί με άλλους νέους συγκρότησε την πρώτη ομάδα της νεολαίας της ΕΔΑ στην περιοχή, όπου αργότερα έγινε και γραμματέας της. Μέχρι τις 21 Απριλίου του 1967 ήταν γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη ν. Καστοριάς, όπου και πιάστηκε για πρώτη φορά και εξορίστηκε αρχικά στη Γυάρο, στο Λακκί της Λέρου και τον Ωρωπό για να επιστρέψει ξανά στη Γυάρο και να απολυθεί τον Οκτώβρη του 1970.
Τον Φλεβάρη του 1968, ο σ. Σπύρος τάχθηκε υπέρ των Αποφάσεων της 12ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, έδωσε την μάχη της υπεράσπισης του Κόμματος μαζί με πολλούς άλλους συντρόφους, όντας εξόριστοι στο Λακκί της Λέρου.
Με το πέρας της στρατιωτικής του θητείας, στις αρχές του 1973, χρεώθηκε στην οργάνωση της Αθήνας, στο Γραφείο Πόλης της ΚΝΕ και το καλοκαίρι του ίδιου έτους προσλήφθηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο (ΚΣ) της ΚΝΕ. Τον Νοέμβρη του 1973, μία εβδομάδα μετά τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, συνελήφθη ξανά και εξορίστηκε στη Γυάρο. Όταν απολύθηκε, εργάστηκε ως εργάτης στον Ασπρόπυργο. Πήρε μέρος στην Α’ Συνδιάσκεψη της ΚΟΑ και εκλέχτηκε μέλος της Επιτροπής Πόλης της ΚΟΑ τον Ιούνιο του 1975 μέχρι και το 1977. Τον Φεβρουάριο του 1975 εκλέχτηκε στο Γραφείο του ΚΣ της ΚΝΕ. Στο 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ, εκλέχτηκε τακτικό μέλος της ΚΕ και στο 2ο Συνέδριο της ΚΝΕ εκλέχτηκε Γραμματέας του ΚΣ και παρέμεινε έως το 1986. Λίγο μετά το 11ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε μέλος της Γραμματείας της ΚΕ. Το 1986, στο 12ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος του ΠΓ της ΚΕ.
Ιδιαίτερη θέση στη διαδρομή του είχε η κρίσιμη μάχη των χρόνων 1989-1991. Ο σύντροφός Σπύρος βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης για την υπεράσπιση της αυτοτελούς ύπαρξης και του επαναστατικού χαρακτήρα του Κόμματος κόντρα στην επιχείρηση διάλυσης του ΚΚΕ από τους οπορτουνιστές. Στο 13ο Συνέδριο του Κόμματος, όπου εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ και του ΠΓ, έδωσε τη μάχη για την υπεράσπιση και διατήρηση του επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ. Στο 14ο Συνέδριο επανεκλέχτηκε μέλος της ΚΕ και του ΠΓ, όπως και στο 15ο, 16ο και 17ο Συνέδριο. Στο 18ο Συνέδριο εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ. Στη συνέχεια του ανατέθηκαν διάφορα καθήκοντα, στα οποία ανταποκρινόταν με συνέπεια, διετέλεσε πρόεδρος του ΣΦΕΑ (Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών) και μέλος της Διοίκησης του μέχρι σήμερα.
Υπήρξε επανειλημμένα βουλευτής του Κόμματος από το 2007 έως το 2014, εκλεγμένος νομαρχιακός σύμβουλος καθώς και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, επικεφαλής των συνδυασμών που στήριζε το ΚΚΕ. Ο σ. Σπύρος επίσης έγραψε δύο βιβλία, “Η πορεία της νεολαίας” και “Οι απείθαρχοι. Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα” από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.
Για τον σ. Σπύρο, η κομμουνιστική ιδιότητα δεν εξαντλούνταν στην οργανωμένη δράση, στις ευθύνες και τις μάχες του Κόμματος. Ήταν στάση ζωής. Όπως έγραφε ο ίδιος, “η στάση ζωής του κομμουνιστή είναι ένα μόνιμο στοιχείο στην ποιοτική δουλειά του Κόμματος”, που σημαίνει “εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη και στην ιστορική της αποστολή”, εμπιστοσύνη στο εργατικό κίνημα, σεβασμό στους εργαζόμενους και μαζί σταθερή ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική επαγρύπνηση, χωρίς επανάπαυση και αυτάρκεια.
Ο σ. Σπύρος έζησε διώξεις και παρανομία, φυλακές και εξορίες. Έζησε μεγάλες ελπίδες, αλλά και μεγάλες ανατροπές, δύσκολες καμπές και δοκιμασίες. Είδε βεβαιότητες μιας εποχής να γκρεμίζονται. Δεν εγκατέλειψε, όμως, ποτέ τη μεγάλη βεβαιότητα της ζωής του, ότι αυτός ο κόσμος της εκμετάλλευσης δεν είναι αιώνιος. Αυτήν τη βεβαιότητα αφήνει παρακαταθήκη στους συντρόφους του και ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές κομμουνιστών.
Σήμερα αποχαιρετούμε τον σύντροφό μας με βαθιά θλίψη, αλλά και με περηφάνια για τη ζωή και τη διαδρομή του. Θα μας λείψει η παρουσία του, η πείρα του, η συντροφική του έγνοια. Θα μείνει όμως μαζί μας ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής, το παράδειγμα μιας ζωής δεμένης μέχρι τέλους με την υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε.
Θα συνεχίσουμε με τη γνώση ότι τίποτα από όσα έδωσαν οι προηγούμενες γενιές κομμουνιστών δεν πήγε χαμένο. Ότι κάθε φυλακή, κάθε εξορία, κάθε δύσκολη μάχη, κάθε μικρή και μεγάλη πράξη αντοχής έγινε κρίκος μιας αλυσίδας που φτάνει μέχρι σήμερα και προχωρά παραπέρα. Γιατί αυτή είναι η δύναμη του ΚΚΕ. Η δύναμη μιας μεγάλης συλλογικής υπόθεσης που περνά από γενιά σε γενιά, που έγινε σκοπός ζωής για χιλιάδες ανθρώπους, που άντεξε γιατί στις πιο δύσκολες στιγμές βρέθηκαν κομμουνιστές που δεν έκαναν πίσω. Ένας από αυτούς ήταν ο σ. Σπύρος και γι’ αυτό η ζωή του θα μείνει δεμένη με την Ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησε, με τους αγώνες που έδωσε, με τις γενιές των κομμουνιστών που συνεχίζουν και θα συνεχίζουν.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του, στη συντρόφισσα μας και συντρόφισσα του στη ζωή και στον αγώνα Μαριάνθη, στα δύο του παιδιά Αλέκο και Πάνο, στα εγγόνια και σε όλους τους οικείους του.
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ:
Με θλίψη αποχαιρετούμε τον Σπύρο Χαλβατζή, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, αγωνιστή της Αριστεράς και της αντιδικτατορικής πάλης, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών.
Από πολύ νέος επέλεξε τον δρόμο της πολιτικής και κοινωνικής δράσης. Στα χρόνια της δικτατορίας γνώρισε τις διώξεις και την εξορία στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, πληρώνοντας προσωπικό τίμημα για τις ιδέες και τη δράση του.
Για πολλές δεκαετίες υπηρέτησε με συνέπεια το ΚΚΕ και το κομμουνιστικό κίνημα. Ως Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, μέλος επί σειρά ετών του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, αλλά και ως βουλευτής, δημοτικός και νομαρχιακός σύμβουλος, είχε μακρά και διακριτή παρουσία στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και στη δημόσια ζωή της χώρας.
Ανεξάρτητα από τις πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές που υπάρχουν μέσα στην Αριστερά, η συνέπεια μιας ολόκληρης ζωής στους αγώνες για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη αποτελεί παρακαταθήκη που αξίζει τον σεβασμό όλων μας.
Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε μια γενιά αγωνιστών που κληροδότησαν μια Ελλάδα απαλλαγμένη από τη δικτατορία, ελεύθερη και τολμηρή απέναντι στην ιστορία της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του, στους συντρόφους και τις συντρόφισσές του και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Νίκου Ανδρουλάκη:
Ο Σπύρος Χαλβατζής ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Με μακρόχρονη διαδρομή αγώνων• από τη Νεολαία Λαμπράκη, στην εξορία, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Ως Βουλευτής του ΚΚΕ ήταν πάντα συνεπής στις ιδέες του και άφησε το δικό του πολιτικό αποτύπωμα.
Τον αποχαιρετώ με εκτίμηση.
Συλλυπητήρια στους οικείους του και στους συνοδοιπόρους του.
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, Νικήτα Κακλαμάνη:
Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Σπύρου Χαλβατζή. Υπήρξε ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, με αγωνιστική αντιδικτατορική και κοινωνική δράση για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Από νέος επέλεξε να δραστηριοποιηθεί στην πολιτική. Διετέλεσε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηναίων από το 1994 έως το 2002, ενώ από το 2002 έως το 2007 ήταν δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων. Το 2007 εξελέγη βουλευτής Β’ Αθηνών με το ΚΚΕ.
Ο Σπύρος Χαλβατζής υπηρέτησε με συνέπεια τις πολιτικές του αρχές για τις οποίες υπέστη διώξεις. Κατά τη δικτατορία εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, με προσωπικό τίμημα. Πάντα είχε διακριτή παρουσία στους πολιτικούς αγώνες και στη δημόσια ζωή της χώρας.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους οικείους του.