Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, η πολιτική του κηδεία
Έφυγε από τη ζωή ο Σπύρος Χαλβατζής, σημαντική προσωπικότητα της αριστεράς, πρώην βουλευτής και επί σειρά ετών κορυφαίο στέλεχος του ΚΚΕ.
Η πολιτική του κηδεία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, 5 και μισή το απόγευμα, στον προαύλιο χώρο του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ), στο Πάρκο Ελευθερίας, επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας στην Αθήνα.
Συλλυπητήρια μηνύματα για την απώλεια του πρώην βουλευτή εκφράζουν εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου, καθώς και ιδιώτες, οι οποίοι αποτίουν φόρο τιμής στη μνήμη του.
Όλα τα συλλυπητήρια μηνύματα που θα αποστέλλονται, θα προστίθενται με χρονολογική σειρά στην παρούσα δημοσίευση.
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα του Αντιπροέδρου της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Κώστα Αρβανίτη:
Ο Σπύρος Χαλβατζής υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή του κομμουνιστικού και του εργατικού κινήματος. Ένας άνθρωπος που συνέδεσε τη ζωή του με τους αγώνες για τη δημοκρατία, την ελευθερία, τα δικαιώματα των εργαζομένων και την κοινωνική δικαιοσύνη και τον Σοσιαλισμό.
Από τα νεανικά του χρόνια βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και κοινωνικής δράσης. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διώχθηκε και εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό, παραμένοντας αταλάντευτος στις ιδέες και στις αξίες του.
Συνεπής Κομμουνιστής με τη μακρά διαδρομή του στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ, στο Κοινοβούλιο, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στους μαζικούς αγώνες, άφησε το δικό του διακριτό αποτύπωμα στη δημόσια ζωή του τόπου. Υπηρέτησε τις πεποιθήσεις του με συνέπεια, ανιδιοτέλεια και αξιοπρέπεια.
Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε στη γενιά που αντιστάθηκε στη δικτατορία και συνέβαλε καθοριστικά στην κατάκτηση της ελευθερίας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Τον αποχαιρετώ με βαθιά θλίψη θαυμασμό και σεβασμό.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του, στους συντρόφους και τις συντρόφισσές του, καθώς και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα της συντοπίτισσας μας και εκπαιδευτικού, Χαρούλας Κοτσάνη:
μία απώλεια που αφήνει «ίχνη»
Σπύρος Χαλβατζής … η «αναχώρηση» που σκόρπισε θλίψη σε όλους κι όλες που συνταξιδέψαμε μαζί του για να αλλάξουμε, όπως ονειρευτήκαμε τον κόσμο! Γραμματέας μας κάποτε της Κ.Ο.Π. (του ΚΚΕ) που μας καθοδηγούσε στην δεκαετία (νομίζω) του ’80, εκεί τον γνωρίσαμε από κοντά: πάντα αληθινός, σίγουρος και συνεπής, ευγενής προπάντων διαλεκτικός κι ενωτικός! αρετές που σπανίζουν και σπάνιζαν από ανέκαθεν
Ανεξάρτητα από τις πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές ή αποκλίσεις, πέρα από τις κομματικές επιλογές που πήρε ο κάθε Δημοκράτης στην πορεία της ζωής του, ο Σπύρος Χαλβατζής θα μείνει για όλους μας ο συνεπής αγωνιστής, με όλες εκείνες τις αξίες της Ανθρωπιάς ταυτισμένης με την ΑΡΙΣΤΕΡΑ που δοκιμάστηκαν τόσες φορές σε ταραγμένες εποχές και που τις φέρει ο ίδιος ατόφιες κι αναλλοίωτες στα πιστοποιητικά από τις φυλακές και τις εξορίες του.
Για τούτο αξίζει τον σεβασμό όλων μας…
Με την ΙΚΑΡΙΑ και τους Ικαριώτες είχε κερδίσει μία βαθιά φιλία, είχε επισκεφτεί το νησί μας μνημονεύοντας πολλές φορές με ιδιαίτερη συγκίνηση κι αγάπη τον συγκρατούμενο – σύντροφό του στο ίδιο κελί της φυλακής και στην εξορία στη Λέρο κατά τον αντιδικτατορικό αγώνα τον Κώστα Τσούνη από το Φραντάτο της Νικαριάς…
ΕΚΦΡΆΖΩ ΤΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΉ ΜΟΥ ΣΥΛΛΥΠΗΤΉΡΙΑ
ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ…
Χαρούλα Κ. Κοτσάνη
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα της Τοπικής Οργάνωσης του κόμματος Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο:
Σπύρο Χαλβατζή, καλό σου ταξίδι.
Η πολιτική διαδρομή κάποιων αγωνιστών δεν χωρά εύκολα σε τίτλους. Χωρά όμως σε λέξεις όπως: συνέπεια και ανιδιοτέλεια.
Ο Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε μια γενιά που πλήρωσε ακριβά τις δημοκρατικές της πεποιθήσεις.
Συνελήφθη από τη δικτατορία το 1967, όταν ήταν γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη στην Καστοριά, και γνώρισε την εξορία στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό.
Τον Νοέμβριο του 1973, μόλις μία εβδομάδα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οδηγήθηκε ξανά στη Γυάρο.
Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ από το 1978 και Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ από το 1979 έως το 1986, υπηρέτησε για δεκαετίες τις πολιτικές του πεποιθήσεις με συνέπεια. Σε όποιο μετερίζι κι αν βρέθηκε μέχρι και τη βουλή διακρίθηκε για το μοναδικό του ήθος.
Παράλληλα, ως μέλος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, υπηρέτησε και μαζί με μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που αγωνίστηκαν απέναντι στη δικτατορία.
Οι πολιτικές διαδρομές μπορεί να είναι διαφορετικές. Η αναγνώριση όμως του αγώνα για τη Δημοκρατία, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι υπόθεση όλων μας.
Οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ αποχαιρετούμε με σεβασμό έναν άνθρωπο που έζησε μια ολόκληρη ζωή μέσα στους αγώνες της εποχής του και δεν έπαψε να υπερασπίζεται όσα πίστευε.
Καλό ταξίδι, Σπύρο.
Η Δημοκρατία δεν ξεχνά εκείνους που πλήρωσαν τίμημα για να υπάρχει.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ “ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – ΠΚ”
Ακολουθεί συλλυπητήριο μήνυμα της συντοπίτισσας μας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανικαριακής Αδελφότητας Αθηνών, Ξένης Κόχυλα:
Για το Σπύρο Χαλβατζή
Έφυγε από τη ζωή ο γραμματέας μας της ΚΝΕ, ο Σπύρος Χαλβατζής. Ο Σπύρος, για όλους τους ΚΝΙΤΕΣ της γενιάς μας, είναι ένας άνθρωπος γεμάτος φως! Η ευαισθησία που δεν ήταν αδυναμία, ήταν η δύναμή του.”ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΣ”. “Μια ζωή δοσμένος στον αγώνα.”
Με ακλόνητη πίστη στα ιδανικά του κομμουνισμού, για τον καλύτερο κόσμο που θάρθει.Γεμάτος ανιδιοτέλεια και ευγένεια, μας έμαθες τι σημαίνει να είσαι σύντροφος στα εύκολα και στα δύσκολα.
Ο ορισμός του κομμουνιστή…
Ο ορισμός του ανθρώπου…
Σε χαιρετάμε με την υπόσχεση ότι η βεβαιότητά σου, ότι ο κόσμος της εκμετάλλευσης δεν είναι αιώνιος, πέρασε σε όλους μας.
Η πίστη σου ότι υπάρχει δρόμος που αξίζει να περπατηθεί μέχρι τέλους. Σου ταιριάζει ο λόγος του Κώστα Κάππου: “Έχουμε μια ιδεολογία με την οποία, ή για την οποία αξίζει να πεθάνουμε”.
Καλό ταξίδι σύντροφε Σπύρο, θα μείνεις παντοτινό σύμβολο του κόμματός μας.
Ο δρόμος που περπάτησες, απείθαρχος στο άδικο, στρατευμένος στο δίκιο, μένει ανοιχτός.
Γιατί…
Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει…
Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα…
Ξένη Κόχυλα