Την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου και ώρα 7 το απόγευμα, με τη συμβολή Ικαριωτών συντελεστών
Στον έβδομο όροφο της οδού Γενναδίου 8 στην Αθήνα, στην αίθουσα της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 7 το απόγευμα, παρουσιάζεται το μουσικοθεατρικό έργο «Ίκαρος και Ηλέκτρα» που βασίζεται στο θεατρικό μονόπρακτο του Άγγελου Γόντικα. Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση και τη διασκευή της Βάλιας Κουβελά, με την πρωτότυπη μουσική του Στέφανου Εμμ. Γεωργιάδη και τη ζωντανή συμμετοχή της καλλιτεχνικής κίνησης «Ικαρία Τρόπος», η εκδήλωση συγκροτεί ένα συγκινησιακά φορτισμένο αφιέρωμα στα χρόνια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Η παράσταση φωτίζει τις ανεξίτηλες αξίες της δημοκρατίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, προσφέροντας μια βιωματική εμπειρία ιστορικής μνήμης.
Στο επίκεντρο αυτής της καθηλωτικής παράστασης πάλλεται μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης και κοινωνικής αντίστασης, γεννημένη μέσα στη φωτιά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973. Ο Ίκαρος, ένας τριτοετής φοιτητής του Πολυτεχνείου, και η Ηλέκτρα ερωτεύονται παράφορα την ώρα που η ιστορία γράφεται στους δρόμους της Αθήνας, όμως ο αγνός έρωτάς τους δοκιμάζεται σκληρά από τις ιδεολογικές περιχαρακώσεις και την ανελέητη αντίδραση του πατέρα της, ενός αντισυνταγματάρχη και αφοσιωμένου υποστηρικτή του καθεστώτος. Μπροστά στην αδιάλλακτη στάση του, η μητέρα της Ηλέκτρας, η Αλίκη, στηρίζει την επιλογή της κόρης της και μαζί εγκαταλείπουν το οικογενειακό σπίτι, επιλέγοντας την ελευθερία και την αληθινή ζωή δίπλα στον Ίκαρο. Χρόνια αργότερα, ο αυστηρός στρατιωτικός συναντά ξανά την οικογένειά του και λυγίζει αντικρίζοντας το νεογέννητο μωρό τους, τον καρπό ενός ακατάβλητου έρωτος, συνειδητοποιώντας με βαθιά συγκίνηση πως η δική του προσωπική μοναξιά και δυστυχία υπήρξε η απόλυτη ευτυχία και δικαίωση για τη γυναίκα και την κόρη του. Πίσω από αυτή τη συναισθηματική αντίθεση προβάλλει ένα διαχρονικό μήνυμα, καθώς η ελευθερία αποδεικνύεται πως δεν αφορά μόνο τους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες, αλλά και το ιερό δικαίωμα κάθε ανθρώπου να επιλέγει ελεύθερα τη ζωή του, τις ιδέες του και την οικογένεια που αγαπά.
Το θεατρικό μονόπρακτο του λογοτέχνη, εικαστικού και συνθέτη Άγγελου Γόντικα μετασχηματίζεται σε μια ζωντανή σκηνική κατάθεση μέσα από την ευαίσθητη ματιά της σκηνοθέτιδας Βάλιας Κουβελά. Ο συγγραφέας, μια πολυδιάστατη καλλιτεχνική φυσιογνωμία με πλούσιο έργο στη ζωγραφική, την ποίηση και τη λογοτεχνία, αποτυπώνει στο κείμενο το βαθύ ανθρώπινο στοιχείο που χαρακτηρίζει ολόκληρη τη δημιουργική του διαδρομή. Μέσα από τις δραματικές εντάσεις της πλοκής, ο θεατής διαισθάνεται πως πίσω από τους χαρακτήρες λανθάνει μια εσωτερική υπαρξιακή αλήθεια του δημιουργού, μια διακριτική βιωματική ηχώ που προσδίδει στο έργο αυθεντικό συναισθηματικό βάθος.
Η σκηνοθετική προσέγγιση της Βάλιας Κουβελά, η οποία υποδύεται παράλληλα και την Ηλέκτρα, φέρει τη σφραγίδα μιας καταξιωμένης δημιουργού, ποιήτριας και πολιτισμιολόγου με διεθνείς κινηματογραφικές διακρίσεις και βαθιά γνώση της θεατρικής τέχνης. Η ίδια έχει επιμεληθεί υπεύθυνα την οπτική παρουσίαση που προβάλλεται στο σύγχρονο βίντεο γουόλ στο παρασκήνιο της σκηνής, όπου αυθεντικές φωτογραφίες και οπτικά ντοκουμέντα της εξέγερσης μεταφέρουν ακαριαία το κοινό στους δρόμους της Αθήνας του 1973. Αυτή η εικαστική πλαισίωση ενισχύει τη δραματική ένταση των ερμηνειών, προσδίδοντας στο ιστορικό πλαίσιο μια αμεσότητα που καθηλώνει τον θεατή.
Η πρωτότυπη μουσική σύνθεση και η ποίηση του Ικάριου δημιουργού Στέφανου Εμμ. Γεωργιάδη, ο οποίος έχει τιμηθεί με ειδικό δίπλωμα από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, αποτελούν τον μελωδικό άξονα της παράστασης. Ο συνθέτης υπογράφει πέντε πρωτότυπα μουσικά κομμάτια γραμμένα ειδικά για το έργο, στα οποία συγκαταλέγονται το πολιτικό σατιρικό «Μπιρίμπα βαλς», το λυρικό «Σ’ αγαπώ», η μελοποίηση των στίχων του Γιάννη Ρίτσου «Σύνορα δεν έχει η αγάπη», καθώς και το «Μικρό βάλς των θαλασσινών βράχων» και το «Μεγάλο βάλς της ακρογιαλιάς». Δίπλα στις δικές του δημιουργίες εντάσσονται εμβληματικά τραγούδια του αγώνα των Μίκη Θεοδωράκη και Μάνου Λοΐζου, διασκευασμένα ειδικά για τις ανάγκες της πλοκής, όπως το «Κόκκινο τριαντάφυλλο», «Το σφαγείο», «Όταν σφίγγουν το χέρι», «Είμαστε δυο», «Προχωρούσαμε μέσα στη νύχτα», «το Άσμα ασμάτων» και «Ο δρόμος».
Η αφηγηματική ροή κατέχει κομβικό ρόλο στην παράσταση, καθώς καθοδηγεί οργανικά το κοινό στην παρακολούθηση της πλοκής και των σκηνικών μεταβάσεων. Η ατμοσφαιρική ποιητική εισαγωγή της Ειρήνης Λιονέττι ανοίγει με ξεχωριστό τρόπο την αυλαία του έργου, ενώ ο Χρίστος Σαββάκης αναλαμβάνει τον κύριο όγκο της αφήγησης, προσφέροντας μια εξαιρετική ερμηνευτική απόδοση που αναδεικνύει την πλούσια θεατρική του παιδεία και την καταξιωμένη διαδρομή του στον χώρο των γραμμάτων.
Στους ρόλους του έργου αποτυπώνονται με ενέργεια οι ιδεολογικές συγκρούσεις και τα οικογενειακά δράματα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Ο καταξιωμένος επαγγελματίας ηθοποιός Σπύρος Κατηφόρης, με αξιοσημείωτη παρουσία στην τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο, ενσαρκώνει με εκφραστική δύναμη τον φοιτητή Ίκαρο. Ο Ικάριος φιλόλογος και ηθοποιός Αντώνης Μουλάς υποδύεται τον αντισυνταγματάρχη πατέρα, προσδίδοντας στον χαρακτήρα το απαιτούμενο δραματικό βάρος, ενώ η Τζίνα Θώδη ερμηνεύει τη σύζυγό του Αλίκη. Η επαγγελματίας ηθοποιός Μαρία Χαλεπλή υποδύεται τη μητέρα του Ίκαρου, η Ελβίρα Αντρικογιαννοπούλου τη θεία του και ο Χαράλαμπος Αμδάρης τον χωροφύλακα. Το θεατρικό σχήμα συμπληρώνεται από τον χορό, όπου η Ελβίρα Αντρικογιαννοπούλου και ο Χρίστος Σαββάκης ερμηνεύουν χορευτικά τα δύο βάλς της παράστασης.
Η ζωντανή ορχήστρα της Μουσικής Κοινότητας Νοτίων Προαστείων «Ικαρία Τρόπος» επενδύει ηχητικά την παράσταση με σπάνια ηχοχρώματα. Στις κιθάρες βρίσκονται ο Βασίλης Κουτσοβασίλης και η Κατερίνα Γεωργιάδη, ενώ τα πνευστά ερμηνεύουν ο Νίκος Μαλίνογλου, η Ελένη Ευκαρπίδου και ο Στράτος Μουλίνος. Στα κρουστά συμμετέχουν ο Τζοντίνο Λιονέττι και ο Γιώργος Γεωργιάδης, ενώ το ακορντεόν της Κυριακούλας Δανέζη σφραγίζει το μελωδικό σύνολο.
Η δημιουργική συμβολή των Ικαριωτών καλλιτεχνών προσδίδει στο εγχείρημα τη φιλοσοφική διάσταση της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Ο Στέφανος Εμμ. Γεωργιάδης, εμπνευστής της κοινότητας «Ικαρία Τρόπος» από το 2012, μεταφέρει στη σκηνή τις αρχές του μουσικού πρακτικισμού που μετατρέπουν τη μελωδία σε εργαλείο κοινωνικής συνοχής. Μαζί με τον Αντώνη Μουλά και τους υπόλοιπους συντελεστές, αναδεικνύουν πώς οι παραδοσιακοί δεσμοί αδελφοσύνης του ανατολικού Αιγαίου μπορούν να εμπνεύσουν σύγχρονες πολιτιστικές πρωτοβουλίες στην πρωτεύουσα.
Η φιλοξενία του αφιερώματος στην ιστορική αίθουσα της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών συνδέει την πνευματική παρακαταθήκη του τόπου με την ιστορική μνήμη. Τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973 παραμένουν διαχρονικός φάρος για την προάσπιση της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέσα από την οργανική απόδοση των εμβληματικών τραγουδιών και των πρωτότυπων συνθέσεων, η εκδήλωση τιμά τη θυσία όσων πάλεψαν για τη δημοκρατία, προσφέροντας στο κοινό μια βαθιά συγκινησιακή βραδιά.
Η Κοινότητα «Ικαρία Τρόπος»
Η ομάδα δραστηριοποιείται μέσα από δημιουργικές πρωτοβουλίες και συνεργασίες που μεταφέρουν τον «τρόπο» ζωής των Ικαριωτών στη σύγχρονη καθημερινότητα.
Η κοινότητα «Ικαρία Τρόπος» αποτελεί μια καλλιτεχνική και κοινωνική κίνηση που αντλεί έμπνευση από τον τρόπο ζωής και την κοινοτική συνοχή των Ικαριωτών.
Στόχος της ομάδας είναι η μεταφορά αυτών των αξιών σε σύγχρονες δημιουργικές πρωτοβουλίες, μετατρέποντας την τέχνη σε εργαλείο κοινωνικής επαφής. Η κοινότητα λειτουργεί χωρίς τυπικές δομές συλλόγων, εστιάζοντας στην ουσία της συλλογικότητας και της εξωστρέφειας των ικαριακών στοιχείων.
Δημιουργήθηκε το 2012 από τον μουσικοσυνθέτη Στέφανο Γεωργιάδη, με όραμα μια μορφή εξελιγμένης κοινωνικής αλληλεγγύης, βασισμένη στην κοινοκτημοσύνη και την αδελφοσύνη που βίωνε το νησί επί αιώνες και που μετουσιώνει την άϋλη μελωδία σε υλική συλλογικότητα. Όσοι ενδιαφέρονται να γνωρίσουν τη δράση της ή να επικοινωνήσουν για πιθανές συμπράξεις μπορούν να απευθύνονται στο email [email protected] ή στο τηλέφωνο 210 992 5665.
Ο Στέφανος Εμμ. Γεωργιάδης
Μια διαδρομή από τη μουσική στην κοινωνική συλλογικότητα
Ο Ικάριος μουσικοσυνθέτης, ενορχηστρωτής και καθηγητής μουσικής Στέφανος Γεωργιάδης, με πνευματικές ρίζες από την οικογένεια των ποιητών Στέφου Γεωργιάδη και Γιάννη Νικολαΐδη, έχει διαμορφώσει μια πορεία που συνδέει άρρηκτα την τέχνη με την καθημερινή πράξη. Ως εμπνευστής της κοινότητας «Ικαρία Τρόπος» και μαέστρος του Μ.Μ.Σ.Υ. (Μπραχαμιώτικο Μουσικό Σύνολο Υποστήριξης), εισήγαγε τη φιλοσοφία του «Μουσικού Πρακτικισμού», η οποία επιδιώκει να μετατρέψει την άυλη μελωδία σε υλική συλλογικότητα των ανθρώπων, απαλλαγμένη από τον ατομισμό και τον ανταγωνισμό.
Η καλλιτεχνική του προσφορά έχει αναγνωριστεί με το ειδικό δίπλωμα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών για τις μουσικές του σε θεατρικά έργα και τη μελοποίηση σπουδαίων ποιητών, όπως ο Γιάννης Ρίτσος και ο Κώστας Βάρναλης, ενώ του έχει απονεμηθεί και το Α’ Επιστημονικό Βραβείο Πατεράκη για τη μουσικολογική ανάλυση του έργου του Μπετόβεν. Στην πλούσια δράση του συγκαταλέγονται συνεργασίες με ιστορικές μορφές της ελληνικής μουσικής, όπως ο Λίνος Κόκοτος και ο Χρήστος Ζυγομαλάς, καθώς και η θητεία του ως ειδικός συνεργάτης του περιοδικού «Ικαριακά», όπου ασχολήθηκε συστηματικά με θέματα παιδείας, τέχνης και πολιτισμού.
Ένα πληρέστερο βιογραφικό σημείωμα του Στέφανου Γεωργιάδη φιλοξενείται στο ψηφιακό βήμα “Μπραχάμι Πολιτισμός – Λογοτεχνία”, υπό τη διεύθυνση της βραβευμένης λογοτέχνιδας Ελένης Μπάλιου-Κλεμ, προσφέροντας στον αναγνώστη μια εις βάθος περιήγηση στην πολυσχιδή διαδρομή του Ικάριου δημιουργού.
