Προβολές, έκθεση φωτογραφίας, ποίηση και εργαστήρια σε Κάμπο, Χριστό Ραχών και Άγιο Κήρυκο
Η Επιτροπή Αλληλεγγύης Ικαρίας για την Παλαιστίνη διοργανώνει τριήμερο φεστιβάλ παλαιστινιακού κινηματογράφου από την Παρασκευή 8 έως την Κυριακή 10 Μαΐου. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της τρίτης διοργάνωσης του Palestinian Independent Film Festival, με προβολές και παράλληλες δράσεις σε πόλεις της Ελλάδας και της Κύπρου.
Στην Ικαρία, το πρόγραμμα θα φιλοξενηθεί σε τρεις διαφορετικούς χώρους. Την Παρασκευή 8 Μαΐου οι δράσεις θα πραγματοποιηθούν στην Αίθουσα Κάμπου, το Σάββατο 9 Μαΐου στην Αίθουσα Χριστού Ραχών και την Κυριακή 10 Μαΐου στην Αίθουσα του Παλιού Δημαρχείου Αγίου Κηρύκου.
Η πρώτη ημέρα, στον Κάμπο, θα ξεκινήσει στις 18:30 με καλωσόρισμα. Στις 19:00 θα παρουσιαστεί η έκθεση φωτογραφίας «Από το σούρουπο ως την αυγή: βήματα στη βομβαρδισμένη Γάζα», με έργα των φωτορεπόρτερ Στεφανίας Μιζάρα και Μάριου Λώλου και παρουσίαση από τη Στεφανία Μιζάρα. Στις 20:00 θα ακολουθήσουν αναγνώσεις παλαιστινιακής ποίησης από το περιοδικό ΤΕΦΛΟΝ και στις 21:30 θα προβληθεί η ταινία «Yalla Parkour» της Areeb Zuaiter, ντοκιμαντέρ και δράμα διάρκειας 1 ώρας και 29 λεπτών, με ηλικιακή σήμανση 12+.
Η έκθεση φωτογραφίας καταγράφει τη Γάζα μετά την ισραηλινή επιχείρηση «Cast Lead» του 2008, η οποία διήρκεσε 22 ημέρες και, σύμφωνα με το υλικό της εκδήλωσης, προκάλεσε τον θάνατο 1.417 ανθρώπων, στην πλειονότητά τους αμάχων. Η Στεφανία Μιζάρα μπήκε στη Γάζα δύο εβδομάδες μετά την έναρξη της επίθεσης, μαζί με ομάδα γιατρών, περιγράφοντας την πρώτη της εμπειρία σε ενεργή εμπόλεμη ζώνη ως στιγμή φόβου, νευρικότητας και έντονης ανθρώπινης απώλειας. Ο Μάριος Λώλος έφτασε στη Γάζα την ημέρα της εκεχειρίας, καταγράφοντας το μέγεθος της καταστροφής, τις κηδείες, τα γκρεμισμένα σπίτια και την προσπάθεια των κατοίκων να επιστρέψουν στη ζωή μέσα στα συντρίμμια.
Το Σάββατο 9 Μαΐου, στον Χριστό Ραχών, το πρόγραμμα θα αρχίσει στις 18:00 με παιδικό εργαστήρι κολλάζ με εικόνες από και για την Παλαιστίνη. Στις 19:30 θα γίνει διάλειμμα και καλωσόρισμα για την ταινία, στις 20:00 θα προβληθεί το «Upshot» της Maha Haj, δράμα διάρκειας 34 λεπτών με ηλικιακή σήμανση 12+, ενώ στις 20:45 θα παρουσιαστεί η δράση του Global Sumud Flotilla και του March to Gaza. Η βραδιά θα ολοκληρωθεί στις 21:30 με την προβολή της ταινίας «Gaza Bride 17» του Waseem Khair, ψυχολογικού δράματος διάρκειας 20 λεπτών, με ηλικιακή σήμανση 15+.
Την Κυριακή 10 Μαΐου, στον Άγιο Κήρυκο, οι δράσεις θα ξεκινήσουν στις 17:00 και θα διαρκέσουν έως τις 19:00 με το παιδικό πρόγραμμα «Μια ζωγραφιά και ένα γράμμα για τα παιδιά της Παλαιστίνης», καθώς και παιχνίδι για όλες τις ηλικίες. Στις 19:30 θα ακολουθήσει διάλειμμα και καλωσόρισμα για την ταινία και στις 20:00 θα προβληθεί το «Στη Σκιά της Πορτοκαλιάς» ή «All That’s Left of You» της Cherien Dabis, δραματική και ρομαντική ταινία διάρκειας 2 ωρών και 26 λεπτών, με ηλικιακή σήμανση 15+.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η είσοδος είναι ελεύθερη για όλες τις προβολές και τις παράλληλες δραστηριότητες. Οι ταινίες θα προβληθούν με αγγλικούς και ελληνικούς υπότιτλους.
Ακολουθεί δελτίο τύπου της Επιτροπής Αλληλεγγύης Ικαρίας για την Παλαιστίνη
Τριήμερο Φεστιβάλ Παλαιστινιακού Κινηματογράφου, 8 έως 10 Μαΐου 2026
Η Επιτροπή Αλληλεγγύης Ικαρίας για την Παλαιστίνη συμμετέχει από 8 έως 10 Μαΐου στην 3η διοργάνωση του Ανεξάρτητου Φεστιβάλ Παλαιστινιακού Κινηματογράφου, Palestinian Independent Film Festival, PIFF, με τρεις προβολές ταινιών που θα λάβουν χώρα ταυτόχρονα στην Ικαρία, τη Λεμεσό, τη Λευκωσία, τον Άγιο Νικόλαο και τα Χανιά.
Τρεις ημέρες, τρεις διαφορετικές τοποθεσίες.
Ημέρα 1η, Παρασκευή 8 Μαΐου 2026, στην Αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου του Κάμπου.
Ημέρα 2η, Σάββατο 9 Μαΐου 2026, στην Αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου του Χριστού Ραχών.
Ημέρα 3η, Κυριακή 10 Μαΐου 2026, στην ισόγεια Αίθουσα του Παλιού Δημαρχείου στον Άγιο Κήρυκο.
Βρείτε όλες τις πληροφορίες για τις ώρες και τις δραστηριότητες που πλαισιώνουν τις προβολές παρακάτω, στην αφίσα και στο αναλυτικό πρόγραμμα.
Η είσοδος είναι ελεύθερη για τις προβολές και τη συμμετοχή στις δραστηριότητες.
Σας περιμένουμε!
Ακολουθεί κείμενο σχετικό με την έκθεση φωτογραφίας
Οι σκοτεινές γεωμετρίες της βομβαρδισμένης Γάζας
Την έκτη ημέρα του Χανουκά, στις 27 Δεκεμβρίου του 2008, το Ισραήλ ξεκινά αεροπορική και στη συνέχεια χερσαία επίθεση στη Γάζα με την κωδική ονομασία “Cast Lead”, όρος που παραπέμπει στο βαρύ, χυτό μολύβι από το οποίο φτιάχνουν το ντρέιντελ, την παιδική σβούρα του Χανουκά. Αυτή η ισραηλινή επιδρομή των 22 ημερών είχε απώλειες 1.417 ανθρώπων, στην πλειονότητά τους άμαχοι, ενώ και οι καταστροφές σε υλικές υποδομές ήταν τεράστιες.
Η φράση “βαρύ μολύβι”, παρμένη από παιδικό ποίημα, επιλέχθηκε για να βαφτίσει ως πολιτισμική αναφορά το βάρος και την ένταση της επιδρομής και ταυτόχρονα έγινε απόδειξη της ανελέητης ειρωνείας του Ισραήλ.
Δύο εβδομάδες μετά, η Στεφανία Μιζάρα εισέρχεται στη Γάζα μαζί με ομάδα γιατρών, για πρώτη φορά σε ενεργή εμπόλεμη ζώνη.
«Ήταν η πρώτη φορά που έμπαινα σε μια ενεργή εμπόλεμη ζώνη και ένιωθα νευρικότητα και φόβο. Το αίσθημα της ανθρώπινης απώλειας είναι ανυπόφορο. Όταν τελειώνει η ένταση, το μυαλό αρχίζει να επεξεργάζεται αυτά που έχουν δει τα μάτια».
Στη Γάζα των εικόνων της ο ήλιος είναι σκοτεινός, αυστηρά κρυμμένος πίσω από τη σκόνη και τον καπνό, μακρινός και απρόσιτος φωτίζει ασθενικά τα συντρίμμια στις βομβαρδισμένες γειτονιές.
Το σκοτάδι του ουρανού περνάει αργότερα και στα εσωτερικά των κτηρίων: στους χώρους περίθαλψης και τα αυτοσχέδια καταφύγια, αλλά φωτίζεται στα σημεία όπου οι γιατροί και οι νοσηλευτές παλεύουν να διατηρήσουν τη ζωή σε ακραίες συνθήκες.
Σε κάποιες εικόνες το φως επιστρέφει. Τραβηγμένες από το εσωτερικό βομβαρδισμένων κτηρίων, μέσα από παράθυρα που λειτουργούν ως κάδρα στην εικόνα της πόλης μέσα στα συντρίμμια, ο ουρανός της Παλαιστίνης θα φανεί φωτεινός και ήρεμος, και ο ήλιος, χωρίς σκοτεινό φίλτρο αυτή τη φορά, θα φωτίσει αυτό που παραμένει.
Ο Μάριος Λώλος έφτασε στη Γάζα την ημέρα της εκεχειρίας.
Το σκοτάδι που σκέπαζε την πόλη είχε σπάσει και ένα σκληρό φως αποκάλυψε το χάος της καταστροφής.
Όσα κρύβονταν μέσα στο σκοτάδι και τον φόβο φωτίστηκαν με τη σκληρή απόχρωση της απελπισίας.
Μοιρολόγια και οδυρμοί στις κηδείες, άδεια βλέμματα και σιωπή μπροστά στα γκρεμισμένα σπίτια, κόποι μιας ζωής που χάνονται ξανά και ξανά· αλλά και η επιστροφή σε μια κανονικότητα αδιανόητη για τους έξω. Μια κανονικότητα όπου οι κάτοικοι της Γάζας, πριν ακόμη τελειώσουν με το θάψιμο των νεκρών τους, ξαναξεκινούν να χτίζουν.
Η ζωή ως μορφή αντίστασης.
