Μια βιωματική εμπειρία για τον θαλάσσιο πλούτο της Ικαρίας και την ανάγκη προστασίας του νησιωτικού περιβάλλοντος
Οι 110 μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Ευδήλου επισκέφθηκαν το ερευνητικό σκάφος «Τρίτων» του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», κατά τη στάση του στο λιμάνι του Ευδήλου. Τα παιδιά γνώρισαν τα εργαλεία της θαλάσσιας έρευνας και ενημερώθηκαν για τα είδη που ζουν γύρω από την Ικαρία. Το «Αρχιπέλαγος» τόνισε τη σημασία της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης των νέων και τον προβληματισμό για τις αυξανόμενες απειλές από ρύπανση και πλαστικά στη θάλασσα.
Ακολουθεί η ανάρτηση του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» (17/10/2025):
Δημοτικό Σχολείο Ευδήλου Ικαρίας στο Ερευνητικό σκάφος Τρίτων
Σε ένα σύντομο διάλλειμα από τη δουλειά στην περιοχή της Τάφρου της Ικαρίας, σε μία στάση στο λιμάνι του Ευδήλου είχαμε τη χαρά να μας επισκεφθούν οι 110 μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Ευδήλου Ικαρίας.
Αυτή η νέα γενιά παιδιών μας γεμίζει ελπίδα. Με μεγάλη περιέργεια αφουγκράζεται κάθε πληροφορία, και μας κατακλύζει με καίριες ερωτήσεις, για τα είδη που ζουν στις θάλασσες γύρω τους, για τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε στην έρευνα και πολλά άλλα.
Παρά τον μεγάλο φόρτο των δράσεων έρευνας και προστασίας, αξιοποιούμε κάθε ευκαιρία για να μοιραστούμε με τους νέους των νησιών πληροφορίες για τον σπάνιο θαλάσσιο πλούτο που τους περιβάλλει, αλλά και την ανησυχία μας για τις ολοένα και αυξανόμενες απειλές που προκαλεί η ανθρώπινη δραστηριότητα.
Οι δράσεις ευαισθητοποίησης που προσφέρουμε αφιλοκερδώς στα σχολεία των νησιών εδώ και 25 χρόνια αποτελούν τη σημαντικότερη επένδυση που μπορούμε να κάνουμε για τις νέες γενιές νησιωτών. Έτσι, με κάθε ευκαιρία, επιδιώκουμε να βρούμε χρόνο για γόνιμο διάλογο πάνω σε θέματα που σχετίζονται με την προστασία των σπάνιων ειδών που ζουν σε κάθε θαλάσσια περιοχή.
Πρέπει, όμως, να κοιταχτούμε όλοι στον καθρέφτη και να αναρωτηθούμε:
Τι περιβάλλον παραλάβαμε όλοι μας πριν από λίγες δεκαετίες και τι θέλουμε να αφήσουμε στις επόμενες γενιές;
Σε ένα νησί όπως η Ικαρία, που στην αρχαία Ελλάδα λεγόταν «Ιχθυόεσσα», πώς φτάσαμε σήμερα να βρισκόμαστε σε ένα λιμάνι όπου δεν υπάρχουν πια ούτε αλιείς και, φυσικά, ούτε και ψάρια για να καταναλώσουν οι κάτοικοι της περιοχής; Επομένως, δεν υπάρχει πλέον πρόσβαση στην ποιοτική τροφή που για χιλιάδες χρόνια ήταν αυτονόητη.
Και εκτός αυτού ελλειψη υποδομών … η «διαχείριση» των απορριμμάτων να γίνεται στην πράξη μέσω του διασκορπισμού τους από τον αέρα και τη βροχή. Στο ανοιχτό πέλαγος, καταλήγουμε πλέον να μετράμε περισσότερο πλαστικό απ’ ό,τι ζωοπλαγκτόν σχεδόν σε κάθε δείγμα που συλλέγουμε. Για να αντιληφθούμε τα μεγέθη: σε κάθε κυβικό μέτρο θαλασσινού νερού μπορεί να υπάρχουν έως και 100.000 πλαγκτονικοί οργανισμοί, στους οποίους περιλαμβάνονται ο γόνος των ψαριών αλλά και περισσότερα από 1.000 διαφορετικά είδη ζωοπλαγκτού που ζουν στη Μεσόγειο. Ωστόσο, η ποσότητα πλαστικού που εντοπίζεται συχνά ξεπερνά εκείνη των πλαγκτονικών οργανισμών. Αντίστοιχα έντονο είναι και το πρόβλημα των ανεπεξέργαστων λυμάτων, τα οποία, εμπλουτισμένα με χημικά και θραύσματα πλαστικών, καταλήγουν επίσης στις θάλασσές μας. Πρόκειται για καίρια ζητήματα, τα οποία, ωστόσο, φαίνεται πως μας απασχολούν μόνο για λίγο, κάθε Αύγουστο, για να ξεχαστούν ξανά πολύ σύντομα.
Μια παράδοξη και επαναλαμβανόμενη κατάσταση, που με διαφορετικές μορφές και ένταση καταγράφουμε σε κάθε νησί και παράκτια περιοχή της χώρας, αποτελώντας τη βαριά κληρονομιά που, δυστυχώς, φροντίζουμε να αφήσουμε όλοι μας στις επόμενες γενιές.
