Εγκεκριμένα θερινά δρομολόγια μένουν ανεκτέλεστα, παλαιό καθεστώς αδειών και έλλειψη ενδιαφέροντος
Η Ικαρία διανύει την κορύφωση της τουριστικής περιόδου χωρίς δημόσια συγκοινωνία. Από τα εγκεκριμένα θερινά δρομολόγια λεωφορείων η μοναδική γραμμή που εκτελείται είναι Άγιος Κήρυκος–Θέρμα, ενώ όλες οι υπόλοιπες οικιστικές ενότητες είναι χωρίς σύνδεση.
Η Ικαρία παραμένει χωρίς κανένα τακτικό λεωφορειακό δρομολόγιο που να συνδέει βασικούς κόμβους – Ράχες, Εύδηλο, Άγιο Κήρυκο, αεροδρόμιο και λιμάνια.
Ποιες ενέργειες έχουν γίνει προκειμένου να αποτραπεί περαιτέρω υποβάθμιση της κοινωνικής συνοχής αλλά και του τουριστικού προϊόντος της Ικαρίας, εν μέσω θερινής περιόδου; Η κατάσταση είναι επιεικώς απαράδεκτη και αντικειμενικά δημιουργεί επιπλέον βάρη σε κατοίκους και επισκέπτες. Δημιουργεί ερωτήματα, όπως το αν υπάρχει διαδικασία ελέγχου λειτουργίας, αν υπάρχει πρόβλεψη κυρώσεων για μη εκτέλεση συγκοινωνιακού έργου και υποχρεωτικοί όροι που πρέπει να τηρούνται και που βάση αυτών των όρων παραχωρήθηκαν οι άδειες.
Κάθε χρόνο το τμήμα μεταφορών της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου εγκρίνει πίνακα, θερινών και χειμερινών δρομολογίων, στηριγμένο σε άδειες που έχουν χορηγηθεί με καθεστώς που ίσχυε πριν από δεκαετίες.
Το αποτέλεσμα είναι ένα κείμενο τόσο δυσανάγνωστο, βάσει Π.Δ. 967/1979 που έχει μισοκαταργηθεί, άρθρα του 2963/2001, αποσπάσματα του 4199/2013 που σώθηκαν μετά τον 4974/2022 που χρειάζεσαι τρεις δικηγόρους, έναν να εξηγήσει τι ίσχυε, έναν τι καταργήθηκε και έναν να μαντέψει τι απέμεινε…
Η ίδια η απόφαση απλώς απαριθμεί τα λεωφορεία και τα δρομολόγια που «εγκρίνει», ενώ η εν λόγω έγκριση δεν απαιτεί νέες συμβάσεις ανάθεσης έργου.
Αφού η Περιφέρεια “αναγνωρίζει” μέσω της εν λόγω έγκρισης “αναδόχους”, οι οποίοι τελικά δεν εκτελούν το έργο, τι περιμένει για να λάβει έκτακτα μέτρα ή να ενημερώσει τελος πάντων για τις θεσμικές ενέργειες και κυρίως για το πως και το πότε σκοπεύει να δώσει λύση στο πρόβλημα που έχει προκύψει;
Με άλλα λόγια η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου στηριγμένη στο γεγονός ότι στην Ικαρία δεν υφίσταται ΚΤΕΛ ούτε ανώνυμη εταιρεία, εκδίδει διοικητική έγκριση δρομολογίων, που απλώς καταγράφει τους υφιστάμενους κατόχους παλαιών παραχωρήσεων και εγκρίνει ότι εφόσον εκτελεστούν από τους μεμονωμένους αυτοκινητιστές που τις κατέχουν, αυτοί και μόνον αυτοί, θα χρησιμοποιήσουν τα συγκεκριμένα λεωφορεία στις συγκεκριμένες γραμμές.
Η διαδικασία δεν προβλέπει διαγωνισμό, έτσι, η λειτουργία, εξαρτάται από την “δυνατότητα” ή τη θέληση των κατόχων τους να τις εκτελέσουν. Στις περιπτώσεις που αυτές δεν εκτελούνται, το ισχύον πλαίσιο προβλέπει την έκδοση νέας διοικητικής πράξης, απευθείας ανάθεση, η οποία όμως, προϋποθέτει την εκδήλωση ενδιαφέροντος άλλου ιδιώτη. Εφόσον δεν υποβάλλονται αιτήσεις, η διαδικασία δεν ενεργοποιείται και οι γραμμές παραμένουν ανεκτέλεστες.
Απαιτείται πρωτοβουλία των ΟΤΑ
Σε παρατεταμένη μη εκτέλεση, η μόνη θεσμική διέξοδος που προβλέπει το ισχύον πλαίσιο είναι η ενεργοποίηση του άρθρου 20 Ν.2963/2001, όπου ο Δήμος, εάν μπορεί και θέλει, του δίνεται η ευκαιρία να ιδρύσει δημοτική (ή διαδημοτική) εταιρεία/επιχείρηση για να αναλάβει το συγκοινωνιακό έργο.
Μπορεί; Θέλει ή μόνο τους ιδιώτες τολμούμε να κατηγορήσουμε για αυτό;
Aν αυτό δεν γίνει, η αρμόδια αρχή, η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, μπορεί να αναθέσει το συγκοινωνιακό έργο σε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο που θα πληροί τις προϋποθέσεις.
Θα ενημερώσει κάποιος από τους αρμοδίους αν ισχύουν τα παραπάνω και τέλος πάντων πότε θα δοθεί η απαιτούμενη λύση και ποια θα είναι αυτή; Μήπως πρέπει να επέμβει ο στρατός; H αστυνομία; Ο/Η εισαγγελέας; Γιατί δεν έχουν ακόμη επέμβει; Αλήθεια, τι περιμένουν όλοι;
Μήπως η Περιφέρεια, οφείλει να σκεφτεί το ενδεχόμενο, να δώσει και νέες άδειες; Δεν της το επιτρέπει το δαιδαλώδες νομικό πλαίσιο;
Οι οδηγοί ταξί τι λένε; Οι εταιρείες ενοικιάσεως οχημάτων; Οι δικαιούχοι των ανεκτέλεστων λεωφορειακών γραμμών θα τοποθετηθούν δημόσια;
Ως πότε η Ικαρία θα παραμένει χωρίς κανένα τακτικό λεωφορειακό δρομολόγιο που να συνδέει τα χωριά με τα κέντρα των ενοτήτων, με δημοτικές και περιφερειακές υπηρεσίες, νοσοκομείο, κέντρο υγείας και περιφερειακά ιατρεία;
Μήπως είναι ώρα, επιτέλους, να πούμε, τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη;
Ποια είναι η θέση των δημοτικών παρατάξεων του νησιού; Δεν τίθεται θέμα για ποιο λόγο δεν έχουν μιλήσει ως τώρα! Ας πούμε, ότι έτυχε αυτή τη φορά να είμαι ο ανοιχτομάτης, εγώ, κι ότι τα πράγματα στην Ικαρία, ως είναι γνωστό, θέλουν το χρόνο τους. Ή μήπως είμαστε κατώτεροι των περιστάσεων κι είναι κατά μια έννοια βολικό “να τα βάζουμε” με τους ιδιώτες; Καθόλου επαναστατικό όταν ισχύει, καθόλου απροσάρμοστο, ούτε καν αναπτυξιακό. Μπορεί όμως, να συμβαίνει κι αυτό. Να είναι πάνω από τις δυνάμεις μας βρε αδερφέ!
Μην κάνουμε, όμως, ότι “δεν βλέπουμε”, υποβιβάζοντας τη σημασία του! Δεν είναι έντιμο…
Να ζητήσουμε βοήθεια, είναι πάντα μια λύση και στην πράξη, στον αγώνα και στην πάλη, εμείς, έχουμε διαπιστώσει πως λειτουργεί. Ίσως εδώ, μόνο έτσι λειτουργούν και λειτουργούσαν, πάντα, τα πράγματα. Συλλογικά, με σύμπνοια κι ευτυχώς. Έτσι μειώνεται και μοιράζεται το όποιο βάρος. Όχι;
25 μέρες χωρίς λεωφορείο, όμως, δεν μπορεί, κάπου ωρίμασε το πράγμα.
Θα συζητηθεί το θέμα, λοιπόν, στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο; Στο μεθεπόμενο; Ο Δήμος Ικαρίας θα αρκεστεί σε συμπαθητικές, συμπτωματικές, αντι-κυβερνητικές, φιλο-λαϊκές αναλύσεις ή θα πάρει και μια θαρραλέα απόφαση να ιδρύσει δημοτική συγκοινωνία;
Ως πότε το αεροδρόμιο και τα δύο λιμάνια θα παραμένουν χωρίς ανταποκρίσεις; Τα “απομακρυσμένα χωριά” δεν φαίνεται να υπάρχει καμία προοπτική, χωρίς υπερβολή, να δούμε λεωφορείο να τα εξυπηρετεί. Όμως, ποιος καθορίζει το ποιο χωριό θεωρείται απομακρυσμένο και ποιό όχι; Το υπουργείο; Ο Βουλευτής; Η Περιφέρεια; Ο Δήμος; Εμείς;
Δειλά ή έκδηλα, δίχως διχόνοια, καθαρά και ξάστερα!
Ποιος υπηρετεί το καλό, το κοινό,
ποιος εντέλει;
Ποιος το συνάφι τι ορίζει, ρωτά,
τον εμέλει;
Ποιος στη ζυγαριά “θα τον επιάσει”
να ζάλει,
αν πιο καλά τον συμφέρει, εμένα
να βάλει.
Σκοπός του κειμένου δεν είναι να βλάψει, να αδικήσει ή να ευνοήσει, να “πουλήσει εξυπνάδα” ή να εκθέσει κανέναν. Σκοπός του είναι να συλλογιστεί, να ενημερώσει, να κινητοποιήσει, να θέσει ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν και να απαιτηθεί από πολλούς και πολλές μια άμεση – οριστική – καθαρή λύση στο συγκοινωνιακό πρόβλημα του νησιού που θα υπηρετεί το κοινό καλό. Θα ήταν καλύτερα να μην υπήρχε ανάγκη να γραφτεί ή να είχε γραφτεί κι από σένα! Η ευθύνη μάλλον, εγώ έτσι λέω, είναι και δική σου.
Το συγκοινωνιακό έργο είναι υπόθεση όλων και ναι δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση.
Κοινοποίησέ το, υιοθέτησε το, κινητοποίησε κι άλλους, κι άλλες, μοιράσου με ευθύνη κι έτσι ίσως να βρει την τύχη του. Διαφώνησε. Πρόσθεσε. Αφαίρεσε. Μην κάνεις ότι δεν βλέπεις. Μην περιμένεις κανέναν. Μην ρωτήσεις κανέναν, εκτός από την ίδια τη συνείδησή σου.
Θάψε την ψευδαίσθηση ότι και χωρίς λεωφορεία είναι καλά στην Ικαρία. Δεν είναι. Θίξε, συλλογικά, ατομικά, καθολικά, τη δική σου αλήθεια ή αυτή την αλήθεια.
Η ΙΚΑΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΝΗΣΙ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΤΕΛ, ΠΑΝΤΑ, ΘΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΕΙ.
ΙΣΟΤΙΜΗ, ΔΙΚΑΙΗ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ.
Κι αντε να κλείσω με μια ονειρική κι απαιτητική εικόνα αλλά κι έναν απρόσμενο ήχο.
Είσαι Μαγγανίτη, στο χωριό μεσημέρι, ησυχία, ο αέρας λέει, φυσάει σταθερά και μαζί με απροσδιόριστες μυρωδιές ανακατεμένες με αλμύρα φέρνει στα αυτιά, γεμάτα, ενοχλητικά και κάπως αγχωμένα τον μακρόσυρτο ήχο της κόρνας του δημοτικού λεωφορείου που μόλις μπήκε στο τούνελ της Τούλας. Αν το φαντάστηκες, φταίω κι εγώ, φταις κι εσύ!
Η Τούλα πάντως σίγουρα φταίει κι ο Μαγγανίτης υπάρχει.
Αμέ! Δεν είναι φανταστικός. Είναι φαντασία κι είναι δίπλα!
Όλα τα χωριά είναι δίπλα. Η Ακαμάτρα, τ’ Αμάλου κι ο Τρούτσουλας ακόμα.
Ακόμη κι αν δεν εμφανίζονται ούτε καν στα δρομολόγια!
Εκείνα που ΔΕΝ εκτελούνται…
Τα ανεκτέλεστα!
Ξέρεις τι λέω, κι αν “δεν το ήξερες” τώρα το έμαθες. Ίσως συμφωνήσεις κι ότι η πατάτα είναι καυτή και ίσως κανείς δεν θέλει να τη σηκώσει. Κάθε Σεπτέμβρη, απ΄έξω είναι, σαν να σβήνουμαι το κεράκι με τα σχολικά τα δρομολόγια. Αλλά, άλλο θέμα αυτό! Ή μήπως όχι;
ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΑΚΡΗ ΣΕ ΑΚΡΗ.
ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΡΟ ΩΣ ΤΟ ΚΑΡΚΙΝΑΓΡΙ.
ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΜΗΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ.
Μετά βαθυτάτου σεβασμού και ευχών
Γιώργος Σούρτης
